Al meteen in opener 'It Takes Guts To Tango' wisselt
Gone Bald rustige passages nog af met noise-uitbarstingen waarbij ze
af en toe volledig de controle verliezen. Op Soul Vacation In Rehab
Clinic doet dit Kroatische, maar inmiddels in Amsterdam woonachtige
drietal eigenlijk niet anders. En wat doen ze dat goed zeg. De geluidsmuur
die ze optrekken is enorm en allesverwoestend, om een seconde later
weer over zacht roffelende drums heen te fluisteren. Een sound die sinds
Unsane en Jesus Lizard niet meer zo venijnig heeft geklonken. Daarvoor
moeten we toch alweer dik tien jaar terug in de tijd. Nee, Gone Bald
doet het met de manische gekte van Victim's Family, de boosheid van
Henry Rollins, de bruutheid van de Amphetamine Reptile-stal en frivoliteit
van postrock. Dat pakt niet altijd even goed uit. 'The Smell of a Woman'
bijvoorbeeld is wat te saai, al is het einde weer lekker log en donker.
Maar dat maakt het drietal ruimschoots goed. Het ruim zeven minuten
durende 'Das Drawoc' reit namelijk al je twijfels vakkundig aan gort.
Tegen zoveel verzengend geweld is niets opgewassen.
|